Hirokazu Kore-eda'nın 2013 yapımı 'Like Father, Like Son' (Soshite Chichi Ni Naru), modern sinemanın en incelikli aile dramalarından biridir. Film, başarı odaklı işadamı Ryota'nın, biyolojik oğlunun doğum sırasında başka bir bebekle karıştırıldığını öğrenmesiyle sarsılan hayatını konu alır. Altı yıl boyunca başka bir çocuğu kendi oğlu sanarak büyüten Ryota, gerçek oğluyla tanıştığında derin bir kimlik ve babalık krizine sürüklenir.

Masaharu Fukuyama'nın canlandırdığı Ryota karakteri, mükemmeliyetçi ve mesafeli duruşuyla filmin duygusal çekirdeğini oluşturur. Onun karşısında yer alan, daha sıcak ve içgüdüsel bir babalık sergileyen Yudai karakterini ise Lily Franky başarıyla yorumlar. İki ailenin dinamikleri, sınıfsal farklılıklar ve ebeveynlik tarzları üzerinden ustalıkla işlenirken, 'gerçek aile bağının ne olduğu' sorusu izleyiciyi derinlemesine düşündürür.

Kore-eda'nın minimalist yönetmenliği, doğal ışık kullanımı ve karakter odaklı anlatımı, filme samimi bir gerçeklik katıyor. Çocuk oyuncuların naif performansları ise hikayeye dokunaklı bir derinlik ekliyor. 2013 Cannes Film Festivali'nde Jüri Ödülü kazanan bu film, kan bağından öte sevginin ve sorumluluğun anlamını sorguluyor.

'Like Father, Like Son', evrensel temaları, sade anlatımı ve unutulmaz performanslarıyla izleyiciyi içine çeken bir başyapıt. Aile, kimlik ve insan ilişkileri üzerine düşünmek isteyen herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir Japon draması. Duygusal zekası yüksek bu film, babalık kavramını yeniden tanımlarken, izleyiciye uzun süre akılda kalacak bir deneyim sunuyor.